پنجره های بسته

پشت پنجره های دلم ،

یه دنیا حسرت با تو بودن نشسته

فقط دستای مهربون تو می تونه

 منو به اون روزای دوست داشتنی بر گردونه

وقتی تو کوچه باغ خاطرات قدم می زنم

یادت مثل آتیش توی قلبم زبونه می کشه

ولی این و خیلی خوب میدونم

که تنهایی سهم من نبود